Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Świat zepsuty - interpretacja

Geneza utworuUtwór „Świat zepsuty” to jedna z dwunastu satyr Ignacego Krasickiego, które znalazły
Interpretacja utworuSatyra Krasickiego „Świat zepsuty” realizuje wszystkie postulaty literackiego klasycyzmu. Zgodnie z nimi tekst musi spełniać trzy podstawowe funkcje: docere (uczyć), movere (wzruszać) i delectare (bawić).

Dydaktyczna funkcja utworu zostaje zarysowana już na początku – Krasicki stwierdza, że przedmiotem satyry będzie krytyka społeczeństwa. Poeta wskazuje, że cnota i prawda, które wcześniej cechowały Polaków, bezpowrotnie minęły. W ich miejsce zaś pojawiły się grzech i kłamstwo.

Krasicki budując kontrast pomiędzy wyidealizowaną przeszłością i złą teraźniejszością, sięga po znany topos „ubi sunt?” („gdzie się podziały”), którego celem jest wyrażenie tęsknoty za tym, co
Analiza utworu„Świat zepsuty” to utwór, którą ze względu na tematykę należy zaliczyć do satyr polityczno-społecznych oraz filozoficznych. Tekst został napisany klasycznym, regularnym trzynastozgłoskowcem. Pod względem formalnym mamy u do czynienia z monologiem retorycznym z elementami monologu skierowanego do adresata oraz z kompozycją rozprawki. Wyróżnikami tej ostatniej są liczne pytania retoryczne oraz schemat budowy: teza, argumentacja i wniosek.

Zasadnicze kategorie estetyczne organizujące tekst to ironia, a także symetria i kontrast pomiędzy cnotami ojców i wadami synów oraz pomiędzy przeszłością i teraźniejszością. Ważnymi figurami